W dniach 24-30 sierpnia 2026 r. w Amsterdamie odbyły się Mistrzostwa Świata w Wioślarstwie. Od 2002 roku rywalizują w nich także zawodnicy z niepełnosprawnościami. Tak było i tym razem.
Skład parawioślarzy na te mistrzostwa to: Magdalena Mozgała, Krzysztof Ślusarczyk i Michał Gadowski. Ten ostatni, najbardziej doświadczony, miał stworzyć osadę wraz z koleżanką z kadry. Nie dane mu jednak było wystartować.
– Przepracowaliśmy bardzo dużo godzin na wodzie i ta dwójka już dosyć fajnie zaczynała płynąć, ale pod koniec obozu w Wałczu pojawił się problem z jego lewą ręką – tłumaczy Tomasz Kaźmierczak, trener główny kadry parawioślarskiej.
Po badaniach Michał Gadowski pojechał wprawdzie do Amsterdamu, niestety uraz zaczął się pogłębiać, do tego zawody odbywały się w dość dużym wietrze, nie warto więc było ryzykować. Magdalena Mozgała wystartowała ostatecznie tylko w jedynce. Zajęła czwarte miejsce w finale B, jednak zdaniem trenera nie wynik jest najważniejszy.
– Ona ciągle się jeszcze uczy i praca, którą wykonała na obozach, przyniosła efekty, bo powoli zbliża się do czołówki, ale przed nią jest jeszcze przynajmniej rok pracy, takiej naprawdę intensywnej – mówi trener Kaźmierczak. – Gdyby nie ten nieprzyjemny wiatr, popłynęłaby dużo lepiej. Jak jest fala, to niestety technika ma bardzo duże znaczenie, a ona wiosłuje dopiero od pół roku, więc technicznie gubiła się w tym wietrze, który obracał jej łódkę, wyrywał wiosła. Żeby sobie z tym poradzić, trzeba ileś kilometrów na wodzie wypływać. Ale poradziła sobie na tyle, że poprawiła tutaj życiówkę.
Równo, mocno, stabilnie
Na przedbiegu i ostatecznie na 13. miejscu zakończył z kolei swój udział w mistrzostwach Krzysztof Ślusarczyk.
– Krzysztof popłynął na jedynce naprawdę dobry bieg, równo, mocno i stabilnie, w granicach 12 minut, bo warunki były bardzo trudne – podkreśla trener kadry. – Prawda jest taka, że on poprawi się do następnego sezonu w granicach pół minuty, a jest w stanie to zrobić, bo w tym roku urwał ponad minutę. Więc on już doskoczy do tej grupy, która zajmuje miejsca od siódmego do dziesiątego.
Do drzwi kadry stukają też kolejni zawodnicy. W Amsterdamie klasyfikację medyczną przeszedł zaledwie 15-letni Adrian Sępiński.
– Mocny chłopak, mega warunki fizyczne, w następnym roku będzie startował z nami – zapowiada trener Kaźmierczak. – Mamy też fajną dwójkę, którą tworzymy w Warszawie, czyli Rafała Korzeniewskiego, medalistę Invictus Games, byłego żołnierza, którego będziemy łączyli z Dominiką Putyrą, obecnie jeszcze parakolarką. To jest nowa konkurencja PR3 dwójka mix, osoba niewidoma i osoba z niepełnosprawnością ruchu, oni idealnie pasują do tego układu. Tę dwójkę też będziemy chcieli już w następnym roku puścić na pierwsze regaty międzynarodowe na badania klasyfikacyjne. Generalnie cały czas budujemy tę kadrę, cały czas szukamy zawodników.
Fot. Tomasz Kaźmierczak
Brisbane 2032
Los Angeles 2028
Paryż 2024
Tokio 2020
Rio de Janeiro 2016
Londyn 2012
Pekin 2008
Ateny 2004
Sydney 2000
Atlanta 1996
Nowy Jork/Stoke Mandeville 1984
Arnhem 1980
Toronto 1976
Heidelberg 1972
Milano Cortina 2026
Pekin 2022
PyeongChang 2018
Sochi 2014
Vancouver 2010
Turyn 2006
Salt Lake City 2002
Nagano 1998
Lillehammer 1994
Albertville 1992
Innsbruck 1988
Blind football
Boccia
Goalball
Koszykówka na wózkach
Parabadminton
Parajudo
Parakajakarstwo
Parakolarstwo
Paralekkoatletyka
Parałucznictwo
Parapływanie
Parastrzelectwo
Paraszermierka
Parataekwondo
Paratenis stołowy
Paraujeżdżenie
Parawioślarstwo
Podnoszenie ciężarów
Rugby na wózkach
Siatkówka na siedząco
Tenis na wózkach
Paratriathlon
Paracurling
Parahokej
Parabiathlon
Paranarciarstwo alpejskie
Paranarciarstwo biegowe
Parasnowboard