Aktualności

Partyka, Czuper i Makajew mistrzami świata w paratenisie stołowym! Reprezentacja Polski wraca z Tajlandii z ośmioma medalami

Natalia Partyka (klasa 10), Rafał Czuper (kl. 2) i Maciej Makajew (kl. 11) zdobyli złote medale w grze pojedynczej podczas mistrzostw świata w paratenisie stołowym, które 19 listopada 2026 r. zakończyły się w Pattai w Tajlandii. Brązowe krążki dołożyli: Dorota Bucław (kl. 1), Patryk Chojnowski (kl. 10), Piotr Grudzień (kl. 8) i Karolina Pęk (kl. 9). Ostatnia dwójka zdobyła wcześniej brąz w mikście.

3:0, 3:0, 3:0, 3:0. Tak wyglądała droga Rafała Czupera do mistrzostwa świata. Nasz reprezentant przyznaje jednak, że to wcale nie było takie łatwe.

– Te wyniki na pewno nie odzwierciedlają obecnego poziomu rywalizacji i mojej przewagi – podkreśla. – Do każdego meczu podchodziłem z dużym szacunkiem do przeciwników. Wiem, jak mocno w ostatnich latach tenis stołowy rozwinął się w mojej kategorii. Pokazały to te mistrzostwa świata, było tu naprawdę sporo niespodzianek. Czułem się jednak bardzo dobrze przygotowany i cieszę się, że w tak dużym turnieju nie przegrałem żadnego seta.

Z Rafałem Czuperem przegrali natomiast kolejno: Włoch Federico Crosara (11:4, 11:6, 11:7), Japończyk Masanori Uno (11:5, 11:3, 11:5), Słowak Peter Lovaš (11:7, 11:4, 11:5) i Hiszpan Daniel Rodríguez (12:10, 11:3, 12:10).

– Wydawało mi się, że mecz ze Słowakiem będzie bardzo ciężki, bo do tej pory częściej on ze mną wygrywał niż ja z nim, tymczasem wynik był bardzo wysoki na moją korzyść – mówi nasz reprezentant. – Podobnie było w finale. Wprawdzie w pojedynkach z Hiszpanem bilans mam dodatni, ale dwa ostatnie spotkania padły jego łupem. Najważniejszy był pierwszy set, w którym przegrywałem już 7:10, ale zdobyłem 5 punktów z rzędu. Jestem niemal pewien, że gdyby ten set potoczył się inaczej, inne byłyby też losy całego meczu, a „wyciągnięcie” praktycznie przegranego seta ułożyło to spotkanie.

Można powiedzieć, że ten złoty medal mistrzostw świata oznacza, że Rafał Czuper „przeszedł grę”. To był jedyny tytuł mistrzowski w grze pojedynczej, którego mu brakowało w kolekcji, poczynając od mistrzostw Polski, przez mistrzostwa Europy, a na igrzyskach paralimpijskich (tych niedawnych, w Paryżu) kończąc. Osiągnięcie ostatniego z celów wcale jednak nie oznacza, że zamierza porzucić sport.

– To bardzo mocno zależy od tego, jak będzie wyglądała atmosfera w kadrze, bo ten turniej pokazał, że choć nie jestem najmłodszym zawodnikiem, to mam szansę walczyć na dużych imprezach – zaznacza. – Wszystkie cele zostały osiągnięte, ale myślę, że tym minimum, które chciałbym jeszcze wypełnić w najbliższym czasie, jest kwalifikacja na igrzyska w 2028 roku.

Powrót legendy

Na najwyższy stopień podium mistrzostw świata wróciła w singlu (klasa 10) Natalia Partyka. Legenda polskiego sportu, nie tylko osób z niepełnosprawnościami, olimpijka i 12-krotna medalistka igrzysk paralimpijskich, złoto mistrzostw świata wywalczyła ostatnio osiem lat temu. Przed czterema laty zdobyła srebro, podobnie było dwa lata później, na igrzyskach w Paryżu.

W Pattai nasza reprezentantka zaczęła mocno, od zwycięstwa 3:0 (11:5, 11:4, 11:8) z Japonką Riri Miurą. W ćwierćfinale wygrała z Czeszką Terezą Čákorovą 3:1 (9:11, 11:9, 11:3, 11:8) i weszła do strefy medalowej. Tam najpierw pokonała 3:0 (11:9, 11:5, 11:5) Lin Tzu-yu z Chińskiego Tajpej, potem zaś musiała się zmierzyć z jej rodaczką, Tian Shiau-wen.

– To była troszeczkę powtórka ich meczu półfinałowego z igrzysk w Paryżu, gdzie Natalia też wygrała w piątym secie – komentuje Andrzej Ochal, trener reprezentacji Polski w paratenisie stołowym. – Tutaj, w finale mistrzostw świata, na szczęście Natalia odskoczyła trochę w ostatnim secie i w miarę bezpiecznie dowiozła wynik. To na pewno jej wielki sukces. Ciężko już nawet zliczyć, ile ma tych tytułów – dodaje z uśmiechem.

Wynik finału to ostatecznie 3:2 (12:10, 11:6, 8:11, 9:11, 11:5), dzięki czemu złoty medal zawisł na szyi Natalii Partyki.

Wykorzystał szansę

Z medalu z tego samego kruszcu cieszył się Maciej Makajew (klasa 11), jego historia jest jednak zupełnie inna.

– Zagrał chyba najlepszy turniej w swoim życiu – mówi trener Ochal. – Był jednym z faworytów do medalu, ale na pewno nie był w gronie pewniaków do zdobycia złota.

Makajew rozpoczął od pokonania w 1/8 finału Fei Hsieha z Chińskiego Tajpej 3:0 (11:9, 11:6, 11:8). W ćwierćfinale po pięciosetowym boju (11:13, 11:7, 9:11, 11:6, 11:8) uporał się z Samuelem Von Einemem z Australii, brązowym medalistą igrzysk paralimpijskich w Paryżu przed dwoma laty.

– Maciek wykorzystał swoją szansę, gdy rywale, którzy mu „nie leżą”, odpadali we wcześniejszych rundach – podkreśla Andrzej Ochal. – Wszystkie mecze zagrał fantastycznie. W półfinale wygrał z Koreańczykiem, a w finale zrewanżował się zawodnikowi, z którym przegrał kwalifikację na igrzyska w Paryżu.

Rzeczywiście, w półfinale Koreańczyk Kim Bogyeom przegrał z Makajewem 1:3 (11:5, 6:11, 6:11, 6:11). W finale Polak pokonał zaś reprezentanta Chińskiego Tajpej, wicemistrza paralimpijskiego z Paryża, Chen Po-yena 3:2 (11:6, 6:11, 11:7, 9:11, 11:9), choć w ostatnim secie rywal od stanu 5:9 zdołał doprowadzić do remisu 9:9. Końcówkę lepiej wytrzymał jednak nasz zawodnik i już wkrótce mógł dać upust ogromnej radości.

Ponad normę

Można powiedzieć, że jeśli już reprezentanci Polski awansowali do finału, to kończyło się to złotem. Dodatkowo, brązowe medale w grze pojedynczej zdobyli: Dorota Bucław (kl. 1), Patryk Chojnowski (kl. 10), Piotr Grudzień (kl. 8) i Karolina Pęk (kl. 9).

– Na jedenaścioro zawodniczek i zawodników siedmioro wraca do Polski z medalami w singlu – mówi z dumą trener kadry. – To jest zdecydowanie ponad normę. Jednak polscy zawodnicy to światowa czołówka i sami stawiają sobie poprzeczkę coraz wyżej.

Wcześniej, w pierwszej fazie turnieju, Karolina Pęk i Piotr Grudzień wywalczyli także brązowy medal w mikście w klasie XD17. Choć w grach podwójnych można było liczyć na więcej, łącznie osiem medali mistrzostw świata to świetny prognostyk przed igrzyskami, które w 2028 roku odbędą się w Los Angeles. A dokładniej przed kwalifikacjami do nich.

– Proces kwalifikacji rozpoczyna się w kwietniu 2027 roku, więc punkty, które tutaj zdobyliśmy, nie będą brane pod uwagę – tłumaczy Andrzej Ochal. – Natomiast to są medale mistrzostw świata, najważniejsza impreza w roku, co jest ważne w kontekście rozstawienia w kolejnych turniejach. Może więc nie bezpośrednio, ale w jakimś stopniu te sukcesy zaprocentują.

Fot. archiwum reprezentacji Polski w paratenisie stołowym

Oddaj głos

Wpisz swój adres e-mail, a my wyślemy wiadomość z linkiem weryfikacyjnym.
Kliknij w link, aby potwierdzić swój głos i uczestnictwo w plebiscycie.

loading...