Katarzyna Sobczak zdobyła brązowy medal parakajakarskich mistrzostw Europy, które w dniach 11-14 czerwca 2026 r. odbywały się w portugalskim Montemor-o-Velho. Razem z Mateuszem Surwiło zajęła też trzecie miejsce w pokazowej konkurencji parakajakowych dwójek mieszanych.
Startująca w kajakowej klasie KL3 Katarzyna Sobczak wygrała swój wyścig eliminacyjny i awansowała do finału A. Tam wywalczyła brąz, a do srebra zabrakło ledwo 0,36 sek. Druga była ostatecznie Francuzka Nélia Barbosa, a wygrała Brytyjka Hope Gordon.
– Dużo do srebra nie brakowało, ale ogólnie jestem bardzo zadowolona – mówi Katarzyna Sobczak, która w poprzednich latach dała się kibicom poznać pod nazwiskiem Kozikowska. – Tym bardziej, że w tym roku startowały wszystkie dziewczyny, bo zaczął się u nas ranking paralimpijski. Tak naprawdę na każdych zawodach międzynarodowych zdobywamy punkty, które końcowo stworzą ranking, z którego pierwsza dziesiątka pojedzie na igrzyska w Los Angeles.
Trudno więc o lepsze potwierdzenie progresu, zwłaszcza że na ubiegłorocznych mistrzostwach Europy zabrakło jej kilkunastu tysięcznych sekundy do podium. Tym razem niemal wyrwała srebro.
– To jest dobry prognostyk – podkreśla. – Już nawet nie chodzi o to, ile zabrakło do Francuzki, tylko o to, że pozostałe dziewczyny są za mną już nie o setne sekundy, ale ta przerwa między nami fajna się zaczyna robić. Jestem po tym starcie zadowolona nie tylko z medalu, ale też czasu i całej otoczki, że potrafiłam się skupić, zadbać o najmniejsze szczegóły i wszystko poszło po mojej myśli.
Niedługo po finale w klasie KL3 Katarzyna Sobczak wzięła też udział w pokazowej konkurencji parakajakowych dwójek mieszanych. Wspólnie z Mateuszem Surwiło zajęli trzecie miejsce i choć medali nie wręczano, wyszło to bardzo ciekawie.
– Nigdy w życiu tak nie pływaliśmy, pierwszy raz do łódki wsiedliśmy razem. Siedziałam w tzw. drugiej dziurze, a Mateusz szlakował. Na koniec usłyszałam bardzo miły komplement, że nawet czuł, że coś tam z tyłu dawało siłę i kopnięcie – śmieje się Katarzyna Sobczak.
Medal utonął
W portugalskim Montemor-o-Velho połączono mistrzostwa Europy w sprincie kajakowym osób pełnosprawnych, parakajakarstwie i w kategorii masters. W kadrze osób z niepełnosprawnościami, prócz Katarzyny Sobczak, wspomniany Mateusz Surwiło w kajakowej klasie KL3 nie awansował niestety do finału, a w kanadyjkach (VL3) Robert Wydera zajął ostatecznie ósme miejsce.
Tę samą pozycję zajęła Anna Bilovol w klasie KL2 kobiet, natomiast w kanadyjkach (VL3) nie awansowała do finału. Miejsce w nim wywalczyła za to Monika Kukla, która była druga w swoim wyścigu eliminacyjnym. W finale ostatecznie zajęła szóste miejsce.
– Mówi się czasem, że medal komuś tonie, no i Monice utonął – podsumowuje Renata Klekotko, trenerka główna kadry narodowej i koordynatorka parakajakarstwa. – Jasne, że to jest sport i niczego na sto procent nie wiadomo, ale ona była dobrze przygotowana na te zawody, popłynęła „życiówkę”, miała świetny przedbieg i czasowo ten medal był w zasięgu. Gdyby w finale popłynęła to, co w przedbiegu, to spokojnie miałaby brąz. Wydaje mi się, że ona musi się nauczyć wygrywać, przyzwyczaić do myśli, że medal jest w jej zasięgu. Ale spokojnie, to są mistrzostwa Europy, mamy kolejne imprezy.
Jedną z nich są mistrzostwa świata, które od 26 do 30 sierpnia odbędą się na poznańskiej Malcie.
– Podobna sytuacja, jak teraz u Moniki, była w zeszłym roku u Kasi, jej też medal utonął – podkreśla Renata Klekotko. – Wyciągnęła wnioski i dziś jest ten medal, a trzeba przyznać, że popłynęła bardzo dobrze w przedbiegu. To był piękny wyścig. W finale Francuzka, która jest medalistką paralimpijską z Paryża, od razu wyszła na starcie, ale potem Kasia nadrabiała, trzymała się jej. Zabrakło niewiele, natomiast bardzo przyjemnie się ten wyścig oglądało.
Ogólnie trenerka ocenia występ kadry na mistrzostwach Europy na piątkę.
– Gdyby Monia ten medal zdobyła, to byłaby szóstka – uśmiecha się. – Wyróżniłabym też Anię Bilovol. Ona ma 17 lat, jest najmłodsza w stawce, a weszła do finału. Ma nad czym pracować, ale trzeba dać jej czas. Doszła do finału i nie była w nim ostatnia. Jestem więc zadowolona.







Brisbane 2032
Los Angeles 2028
Paryż 2024
Tokio 2020
Rio de Janeiro 2016
Londyn 2012
Pekin 2008
Ateny 2004
Sydney 2000
Atlanta 1996
Nowy Jork/Stoke Mandeville 1984
Arnhem 1980
Toronto 1976
Heidelberg 1972
Milano Cortina 2026
Pekin 2022
PyeongChang 2018
Sochi 2014
Vancouver 2010
Turyn 2006
Salt Lake City 2002
Nagano 1998
Lillehammer 1994
Albertville 1992
Innsbruck 1988
Blind football
Boccia
Goalball
Koszykówka na wózkach
Parabadminton
Parajudo
Parakajakarstwo
Parakolarstwo
Paralekkoatletyka
Parałucznictwo
Parapływanie
Parastrzelectwo
Paraszermierka
Parataekwondo
Paratenis stołowy
Paraujeżdżenie
Parawioślarstwo
Podnoszenie ciężarów
Rugby na wózkach
Siatkówka na siedząco
Tenis na wózkach
Paratriathlon
Parahokej
Paracurling
Parabiathlon
Paranarciarstwo alpejskie
Paranarciarstwo biegowe
Parasnowboard