![](https://paralympic.org.pl/wp-content/uploads/2024/03/mroz2-600x0-c-default.jpeg)
Bartłomiej Mróz
Klub: BENINCA UKS Feniks Kędzierzyn – Koźle
Klasa sportowa: SU5
Największy sukces:
Mistrzostwa Europy w Para-Badmintonie Rodez (Francja) 2018 – złoty medal w singlu oraz złoty medal w deblu
Najważniejsze osiągnięcia:
MŚ 2019 – 3. miejsce
PŚ 2020 Peru – 3. miejsce
PŚ 2020 Brazylia – 3. miejsce
PŚ 2022 Peru, Indonezja, Bahrajn – 2. miejsce; Hiszpania, Brazylia – 3. miejsce
Jestem laureatem plebiscytów na sportowca roku i talent roku. Jako pierwszy Polak w historii wystartowałem w zawodach rangi mistrzowskiej w parabadmintonie, stając się prekursorem tej dyscypliny w Polsce. Od tamtego czasu promuję badmintona wśród osób niepełnosprawnych. Jestem jednym z najpopularniejszych parabadmintonistów na świecie i najbardziej znanych polskich badmintonistów. Sprawdzam się również w roli trenera. W czerwcu 2013 r. ukończyłem kurs instruktora badmintona.
Wielokrotnie znajdowałem się na podium najważniejszych imprez parabadmintona, wygrywając na turniejach rankingowych m.in. w Brazylii, Danii, Turcji, Indonezji, Kolumbii, Irlandii czy Ugandzie.
Od 1 września 2013 r. trenuję z reprezentacją Polski w badmintona (z zawodnikami pełnosprawnymi).
Od listopada 2014 r. pełnię funkcję tutora projektu międzynarodowego dla nauczycieli „Shuttle Time”, mającego na celu promocję badmintona w szkołach. Jestem trenerem międzynarodowym BWF Level 1. Założyłem również Fundację Bartłomieja Mroza, którą prowadzę od 22 lutego 2018 r – ma ona na celu promocję parabadmintona wśród zawodników z niepełnosprawnością. Byłem trenerem podczas Badminton Europe High Performance Camp 2019, organizowanego przez Badminton Europe dla parabadamintonistów z całej Europy.
Legia Badminton Schools we wrześniu 2018 wybrała mnie na swojego ambasadora.
Jak trafiłeś do sportu?
W 2005 roku moje rodzeństwo oraz kuzynka dołączyli od Miejskiego Międzyszkolnego klubu sportowego w Kędzierzynie Koźlu. Po kilku tygodniach sam spróbowałem badmintona na korytarzu obok Sali, gdzie odbywały się treningi klubu. Parę dni później rodzice zapisali mnie do sekcji. Trenowałem od poniedziałku do niedzieli włącznie z pełnosprawnymi zawodnikami. Z każdym tygodniem podnosiłem swój poziom gry i sprawności fizycznej. Wtedy zaczęły się pierwsze wyjazdy na zawody i pierwsze sukcesy.